kto miał więcej racji?

Pytanie z tytułu wątku wynika z mojego poczucia, że sytuacja którą opiszę jest wątpliwa. Ponadto zdaję sobie sprawę, że główna odpowiedź na moją wątpliwość brzmi: sprawa jest niedograna i kierownictwo powinno zająć stanowisko. Post zamieszczam tytułem bardziej obserwacji socjologicznej i porady koleżeńskiej (w sensie: czy mam część racji, czy może mój ogląd jest zupełnie spaczony). Oto problem: W jednym z NPLów istnieje funkcja dodatkowego lekarza wyjazdowego (abstrahujmy obecnie od tego, że nie ma takich lekarzy NPL wg NFZ, ale to jest lekarz ponadnormatywny): sieć przychodni wykonuje NPL dla potężnego rejonu: 3 placówki po 2 lekarzy. W soboty i niedziele w jednej z tych placówek, dyżuruje ponadnormatywny wobec wymogów NFZ lekarz o funkcji wyłącznie wyjazdowej, dla wizyt dla tych wszystkich ambulatoriów - zatem siłą rzeczy ma co robić, ale przynajmniej lekarze stacjonarni zwolnieni są w tym czasie z koszmaru decydowania czy przyjmować tłum z poczekalni, czy jeszcze go zwiększyć jadąc na i tak oczekującą wizytę. Lekarz wyjazdowy ma dyżur w godzinach 9 do 22, po tym czasie sytuacja wraca do kontraktowej normy, tzn. każdy z lekarzy realizuje wizyty "własne" - z własnego, jednego z trzech, rejonu zabezpieczenia. Sądzę że już część z Was domyśla się problemu. Wizyty z takiego dużego obszaru będą, po prostu (zostawmy na razie merytoryczną dyskusję na temat sensowności wyjazdowego NPL, tu zastrzeżenia podzielam, no ale jest jak je