życie składa się z detali.

zabawna wpadka, ku uciesze gawiedzi i ku umocnieniu wyrobionego u wielu zdania na mój temat. Badam oto 70- letnią pacjentkę z rozpoznanymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów, rehabilitującą się, skarżącą się na bóle lewego barku, lewego ramienia - i od wczoraj nasilenie tychże bóli. Bez stenokardii, bez duszności. Badam, nie zator, nie zakrzepica, no zwyrodnieniówka, ale: chora z cukrzycą, lewa kończyna górna, robimy EKG. A w ekg cuda panie, cuda, pierwsza myśl: pomylone odprowadzenia kończynowe. Ale idę do pielęgniarki, kumata bestia, i mówi że na pewno nie, no ale powtórzmy, jasne. Stoję obok i widzę jak zakłada czerwone na kończynę górną prawą, żółte na lewą, dolne też prawidłowo (choć dolne bez większego znaczenia przeciwieństwie do górnych). No i to samo. Oś dziwna, no ale trudno, co gorsza, jak wól patologiczne Q w I, aVL, jakby uniesienia ST w tych odprowadzeniach choć nie o typie fali Pardy'ego.