efekt lawiny

22
Problem kliniczny
Od ok. 3 lat mam pod opieką pacjenta z postępującą afazją. Zaczęło się od afazji ruchowej, W tej chwili afazja czuciowo- ruchowa. Z czasem dołączyły zaburzenia pamięci w testach poczatkowo MCI, teraz otępienie st lekkiego. Zaburzenia mowy są znacznie bardziej nasilone niż zaburzenia pamięci. Pan przez te 3 lata regularnie zgłasza się na wizyty pod opieką żony. Prowadzą gospodarstwo rolne. Jak to mówiła moja babcia "prości ludzie" Oboje grzeczni i sympatyczni. Żona wyjątkowo rozsądnie podchodzi do niepełnosprawnoci męża. Chodzą do logopedy, psychologa, psychiatry... pilnuje, żeby w domu wykonywal cwiczenia logopedyczne i pamięciowe. Pomaga mu, ale nie wyręcza. Organizuje mu pracę w domu i poza domem, żeby nie siedział bezczynnie... itp itd Pan też spokojny. uśmiechnięty, przy badaniu zawsze zawstydzony, trochę lękowy, że coś mu nie wychodzi, że nie zrozumiał, ze ma sie rozebrać albo coś napisać. Nigdy żadnej dysforii, agresji. Przez te 3 lata ani razu nie przemknęło mi przez myśl, ze któreś z nich może mieć charakteropatię. A zaburzonych osobowosciowo wyczu
Treść została skrócona. Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść.

Ten post ma 22 komentarzy. Zaloguj się, aby je przeczytać i dołączyć do dyskusji.