Eradykacja H. pylori na podstawie Maastricht V / Florence wizytylekarskie.org

ERADYKACJA H. PYLORI UWAGI: - H. pylori powoduje u wszystkich zakażonych przewlekle aktywne zapalenie błony śluzowej żołądka, które może prowadzić do: -- ch. wrzodowej, -- zanikowego zapalenia bł. śluz. żołądka, -- raka gruczołowego żołądka i -- chłoniaka MALT; - rozpoznanie zakażenia H. pylori uważa się za chorobę zakaźną, wymagającą leczenia w każdym przypadku; - zapalenie żołądka wywołane przez H. pylori jest odrębną jednostką chorobową i wywołuje u niektórych chorych objawy dyspeptyczne; eradykacja H. pylori przynosi długotrwałą ulgę w dyspepsji u ok. 10% chorych; - do rozpoznania dyspepsji czynnościowej konieczne jest wykluczenie zapalenia żołądka wywołanego przez H. pylori; - osoby z wrzodem trawiennym w wywiadzie, przyjmujące ASA i NSLPZ należy badać w kierunku zakażenia H. pylori; - u osób zakażonych H. pylori stosowanie NLPZ dodatkowo zwiększa ryzyko ch. wrzodowej; planowane dłuższe leczenie tymi lekami stanowi wskazanie do diagnostyki zakażenia H. pylori, a eradykacja tej bakterii zmniejsza ryzyko powstawania owrzodzeń błony śluzowej żołądka; - istnieją dane wskazujące na związek H. pylori z: -- niewyjaśnioną niedokrwistością z niedoboru Fe, -- pierwotną małopłytkowością immunologiczną oraz -- niedoborem witaminy B12; w tych zaburzeniach należy poszukiwać zakażenia H. pylori; - eradykacja H. pylori jest leczeniem pierwszej linii w zlokalizowanym chłoniaku MALT; - mocznikowy test oddechowy (UBT) jest najlepiej przebadanym i najbardziej zalecanym testem nieinwazyjnym; można też wykorzystywać oznaczanie antygenów H. pylori w kale z użyciem p-ciał monoklonalnych; - IPP należy odstawić co najmniej na 2 tygodnie przed badaniem w kierunku zakażenia H. pylori, a antybiotyki i związki bizmutu na co najmniej 4 tygodnie; - jeśli są wskazania do endoskopii i nie ma przeciwwskazań do biopsji, szybki test ureazowy jest badaniem pierwszego wyboru; jego czułość i swoistość wynoszą odpowiednio 90% i 95 – 100%; wynik tego testu można odczytywać w czasie od 15 min. do 24 godzin, lecz większość wyników dodatnich uzyskuje się w ciągu 120 – 180 minut; wynik może być fałszywie ujemny przy czynnym lub niedawnym krwawieniu oraz gdy nie zachowano 14-dniowej przerwy w stosowaniu IPP albo 4-tygodniowej przerwy po antybiotykoterapii; - szybki test ureazowy nie jest zalecany w ocenie skuteczności eradykacji H. pylori; - po I-szym niepowodzeniu, jeśli wykona się endoskopię, to zaleca się, w celu wyboru dalszego leczenia, hodowlę i badanie oporności H. p. na antybiotyki, chyba że rozważa się zastosowanie terapii poczwórnej z bizmutem; - najlepszą metodą do potwierdzenia eradykacji H. pylori jest UBT (mocznikowy test oddechowy); alternatywę stanowi wykrywanie antygenów H. pylori w kale z użyciem p.c. monoklonalnych; badanie należy wykonać po co najmniej 4 tygodniach od zakończenia leczenia; - eradykacja H. pylori powoduje ustępowanie zapalenia i zaniku błony śluzowej żołądka, ale nie metaplazji jelitowej; Schematy eradykacji H. pylori wymieniane w wytycznych Maastricht V/Florencja: - (standardowa) terapia potrójna: IPP oraz 2 z 3 antybiotyków – amoksycylina, klarytromycyna i pochodna nitroimidazolu (metronidazol lub tynidazol); - terapie poczwórne z bizmutem: IPP, związek bizmutu i 2 antybiotyki – typowo metronidazol i tetracyklina, ew. amoksycylina, lewofloksacyna, furazolidon lub ryfabutyna; klarytromycyny najlepiej unikać w tym zestawieniu; - terapie poczwórne bez bizmutu: -- równoczesna: IPP, amoksycylina, klarytromycyna i pochodna nitroimidazolu przez 10 – 14 dni; -- sekwencyjna: przez pierwsze 5 – 7 dni IPP i amoksycylina, → przez kolejne 5 – 7 dni IPP, klarytromycyna i pochodna nitroimidazolu; w terapii sekwencyjnej można stosować klarytromycynę; wg ostatnich badań terapia sekwencyjna jest mniej skuteczna i raczej nie należy jej stosować jako leczenia pierwszego wyboru; -- hybrydowa: przez pierwsze 7 dni IPP i amoksycylina, → przez kolejne dni dodatkowo klarytromycyna i pochodna nitroimidazolu; - terapie z fluorochinolonem (gł. lewofloksacyną, rzadziej moksyfloksacyną): -- potrójna: IPP, Amoksycylina i fluorochinolon; -- poczwórna: jw. plus związek bizmutu; - w regionach o częstej (↑ 15%) oporności na klarytromycynę zaleca się stosowanie terapii poczwórnej z bizmutem albo t. poczwórnej bez bizmutu (IPP, amoksycylina, klarytromycyna i pochodna nitroimidazolu); na obszarach o dużej podwójnej oporności na klarytromycynę i metronidazol zalecanym