Mój malutki, tejemniczy, notatnik na sekrety.

Nie terminarz , nie kalendarz. Notatniczek. Mam go od niepamiętnych czasów. Jest ze mną zawsze. W przychodni, na dyżurach w szpitalu, też na urlopie. Zestarzał się nieco, wytarł. Leczę go jak mogę, „kropelką” czy „Power tape'm”. Starzeje się razem ze mną, i tyje, jak ja niestety, z tym że dla niego ma to wymiar pozytywny. Zmieniają się standardy, dawki, przyzwyczajenia, mody, powstają nowe teorie, leki, nowe białka , włókna, umiemy przeszczepiać coraz to nowe narządy– a on zawsze jest przydatny. Niezależnie czy reanimuje się w stosunku 30:2 czy 15;1. To nic, że kiedyś cefalosporyny drugiej generacji to był rarytas a dziś stosuje się je czasami niemal w katarze – w nim zawsze znajdę cenne informacje. Zmieniłem wielokrotnie torbę lekarska, piórnik, długopisy, pióra, stetoskopy, otoskopy , pharmindexy, wiele rzeczy mi poginęło, zniszczyło się, opasłe tomiska się czasami mocno zdezaktualizowały– on ewentualnie tylko poblakł. Moja żona się nabija, że wygląda trochę kiczowato przyozdobiony setkami kolorowym wkle