zwęża się.....

Kolejna bardzo ilustratywna sytuacja pokazująca tak indolencję medycyny jako takiej, jak i niedoskonałość ludzką, jak i coś co jest na styku tych problemów i jest ich jakby sumą ale hyperaddytywną, tworzącą nową jakość. Oto każdy z nas w toku nauki zawodu spotkał się pierwszy, a potem dziesiąty i tysięczny raz z sytuacją: 1. uczciwie opanował dany rozdział z książki :-)), "był na tej lekcji", zna wytyczne w każdym razie w zakresie dostatecznym 2. spotyka sytuację kliniczną 3. sytuacja kliniczna nawet jeśli nie jest turbozłożona (samodzielny dyżur, sobota 2 w nocy, pacjent geriatryczny z sepsą, niewydolnością wielonarządową, wielochorobością, pogarszający się w połowie dostępnych parametrów i wedle zasad postępowania to trzeba mu w zasadzie tylko ujmować kolejne leki bo albo gryzą się ze sobą albo z NN albo z hypotonią, no ale......), nawet jeśli jest "pojedyncza" w swojej problemowatości, to jakoś tak cała dostępna wiedza leży OBOK problemu, niby o nim mówi, ale odpowiedzi na konkretne pytania o konkretnie tego pacjenta- NIE MA. Była oto u mnie chora która odwiedzała mnie lata temu, ma różne problemy brzuszne ale dość regularnie badane, tu boli, tam biegunkuje, ogólnie nie wiadomo ale