Ostra zatorowość płucna - postępowanie

11
Giancarlo Agnelli, Cecilia Becattini. Acute Pulmonary Embolism, N Engl J Med 2010;363:266 Na łamach The New England Journal of Medicine ukazał się artykuł przeglądowy Giancarlo Agnelli i Cecilii Becattini, poświęcony postępowaniu w ostrej zatorowości płucnej. Zatorowość płucną należy podejrzewać u wszystkich chorych z narastającą dusznością, bólami w klatce piersiowej lub utrzymującym się spadkiem ciśnienia bez oczywistej przyczyny, chociaż w tak zdefiniowanej populacji obiektywne testy diagnostyczne potwierdzają rozpoznanie zatorowości płucnej tylko u 20% chorych. U pacjentów stabilnych hemodynamicznie należy w kolejności: ocenić prawdopodobieństwo kliniczne (na podstawie obrazu klinicznego i czynników ryzyka), oznaczyć poziom d-dimerów i w razie konieczności wykonać badanie tomograficzne lub scyntygraficzne płuc. Ocena d-dimerów ma niewielkie znaczenie jeśli prawdopodobieństwo zatorowości jest wyjściowo wysokie a swoistość wyników oznaczeń jest mniejsza u chorych nowotworowych, kobiet w ciąży, chorych hospitalizowanych i osób starszych. U stabilnych hemodynamicznie pacjentów, u których kliniczne prawdopodobieństwo zatorowości jest małe lub umiarkowane, prawidłowe wyni
Treść została skrócona. Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść.

Ten post ma 11 komentarzy. Zaloguj się, aby je przeczytać i dołączyć do dyskusji.