Informacja dotycząca bieżącego zagrożenia cholerą i zalecane przez WHO i ECDC środki zaradcze

Krajowy Punkt Centralny ds. Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny Zakład Epidemiologii "Informacja dotycząca bieżącego zagrożenia cholerą i zalecane przez WHO i ECDC środki zaradcze" INFORMACJE OGÓLNE Cholera jest ostrą zakaźną chorobą biegunkową, której przyczyną są bakterie - przecinkowce cholery (Vibrio cholerae), należące do dwóch grup serologicznych: 01 i 0139. Grupa 01 dzieli się na dwa biotypy: klasyczny i El Tor, z których każdy obejmuje serotypy: Inaba i Ogawa. Śmiertelność w przypadku cholery wśród nieleczonych osób sięga 50%, wśród prawidłowo leczonych około 1%. Znacznie częściej niż zachorowania objawowe występują zakażenia bezobjawowe (3 – 100 razy częściej). Nosicielstwo pochorobowe jest zazwyczaj krótkotrwałe, a zakażone osoby, które nie wykazują objawów, mogą wydalać bakterie w kale do 7-14 dni od momentu zakażenia. Chorobę charakteryzuje nagły początek i gwałtowny przebieg: biegunka (wodnisto-ryżowate stolce) i obfite wymioty prowadzące często do odwodnienia oraz bolesne skurcze mięśni. Źródłem przecinkowców cholery są ludzie oraz ujęcia wodne zanieczyszczone ludzkimi odchodami. Człowiek zakaża się najczęściej przez wypicie skażonej bakteriami wody lub spożycie żywności zanieczyszczonej kałem albo wymiocinami osób zakażonych, chorych lub nosicieli. Szerzące się epidemicznie ogniska cholery zdarzają się dość często w krajach rozwijających w klimacie zwrotnikowym i podzwrotnikowym w środkowej Afryce, południowo-wschodniej Azji i Ameryki Środkowej. Niekorzystne warunki społeczno-ekonomiczne w danym kraju, słaba infrastruktura wodna i sanitarna, kataklizmy oraz klęski żywiołowe, sprzyjają powstawaniu warunków korzystnych do wystąpienia ognisk cholery. W ciągu ostatnich 3 lat do WHO rocznie zgłaszano od 178 000 do 237 000 przypadków zakażenia cholerą, w tym od 4 000 do 6 300 przypadków śmiertelnych. W 2010 roku ogniska cholery wystąpiły: Na terenie Afryki Środkowej (Kamerun, Czad, Niger i Nigeria) - do dnia 3.10.2010 r. odnotowano 40 468 przypadków zakażenia Vibrio cholerae, w tym 1 879 przypadków śmiertelnych. W Pakistanie - do dnia 12.10.2010 r. potwierdzono 99 przypadków cholery Vibrio cholerae 01. Przypadki zakażeń zostały zgłoszone z terenów dotkniętych powodzią (Sindh, Punjab i Khyber Pakhtunkhwa). Na Haiti (szczegóły poniżej), na Dominikanie – po wystąpieniu epidemii na Haiti, do dnia 22.11.2010 r. odnotowano 3 potwierdzone przypadki zakażeń Vibrio cholerae, w tym 2 rodzime i 1 przypadek importowany z Haiti. Ponadto odnotowano 27 przypadków prawdopodobnych. SYTUACJA EPIDEMIOLOGICZNA NA HAITI W dniu 21.10.2010 r. władze Haiti potwierdziły epidemię cholery (pierwsze niepotwierdzone przypadki miały miejsce w dniach 16-17.10.2010 w prowincji Artibonite, w rejonie Petite-Rivière). Szczegółowe badania przypadków zachorowań w tych ogniskach wykazały obecność przecinkowców cholery (Vibrio cholerae) z grupy serologicznej O1, biotypu El Tor i serotypu Ogawa. Bakterie te były oporne na na kwas nalidyksowy, sulfonamidy, kotrimoksazol, streptomycynę i furazolidon, średnio wrażliwe na ampicylinę i chloramfenikol, słabo wrażliwe na ciprofloksacynę oraz wrażliwe na tetracyklinę i kanamycynę. Do dnia 20.11.2010 r. na terenie Haiti, odnotowano ponad 60 000 przypadków zakażeń, w tym 1 415 przypadków śmiertelnych. Aż 19 000 spośród zakażonych wymagało hospitalizacji. Można przypuszczać, że rzeczywista liczba przypadków może być dwa razy większa, niż ta odnot