Zmęczony burz szaleństwem… albo dokończ słowa wiersza, Edukacja po dyplomie by Spa
42
Pamiętacie ten piękny wiesz Juliana Tuwima zatytułowany „Zmęczony burz szaleństwem”?
Zmęczony burz szaleństwem, jak statek pijany,
Już niczego nie pragnę, jeno wielkiej ciszy
I kogoś, kto zrozumie mój żal nienazwany,
Kogoś, kto mą bezsłowną tęsknotę usłyszy;
Kogoś, kto jasną duszą życie mi przepoi,
Iżbym w spokoju bożym wypoczął po mę
Treść została skrócona. Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść.
Ten post ma 42 komentarzy. Zaloguj się, aby je przeczytać i dołączyć do dyskusji.