Paranoja u ciężarnej

32-letnia pacjentka, rozwiedziona, w związku nieformalnym, matka 10-letniej córki z małżeństwa i 2,5 rocznego syna z obecnego związku nieformalnego, wykształcenie zawodowe (kucharka), bezrobotna i dotychczas pozostająca na utrzymaniu partnera, w 33-tygodniu ciąży (ojcem jest partner). Teraz mieszka u siostry, zerwała relacje z partnerem, dzieci pod opieką tatusiów. Dotychczas nie leczona psychiatrycznie czy odwykowo, nie korzystała z pomocy psychologa. Ojciec - alkoholik. Bez problemów somatycznych, lub o nich nie wie ("dotychczas zdrowa jak ryba"). Kilka tyg. temu kłótnia z partnerem, z powodu której interweniowało pogotowie i policja. Groziła samobójstwem, została przewieziona na konsultację do szpitala psychiatrycznego, wynegocjowano żeby została w oddziale. Po tygodniu się wypisała. Rozpoznanie Ostra reakcja sytuacyjna, Zaburzenie urojeniowe (F43/F22). W oddziale podawano Mianserynę, ale do domu dostała receptę na Pernazynę i takie leczenie jest też zalecone w karcie informacyjnej. W epikryzie informacje o okolicznościach przyjęcia pacjentki do szpitala, wpis że badanie psychologiczne potwierdziło, że pacjentka jest urojeniowa. Z relacji pacjentki wynika, że otrzymała receptę, ale ginekolog miał zdecydować, czy może brać lek (lub psychiatra), pacjentka dokładnie nie wie. Leków nie brała. Związek