Zawał serca w przebiegu PCI - jakie ma znaczenie kliniczne?

Abhiram Prasad, Joerg Herrmann. Myocardial Infarction Due to Percutaneous Coronary Intervention, LINK: N Engl J Med 2011;364:453 Zgodnie ze starą definicją wzrost poziomu CK-MB bądź troponin I lub T przekraczający 5-krotnie górną granicę normy u chorych poddawanych przezskórnym interwencjom na naczyniach wieńcowych (PCI) stanowi podstawę do rozpoznania okołozabiegowego zawału serca (PMI). W nowej uniwersalnej definicji zawału serca ustalono jeszcze niższą granice rozpoznania – poziom biomarkerów przekraczający 3-krotnie górną granicę normy. Co roku w USA zabiegi PCI wykonuje się u około 1.5 miliona chorych. W zależności od przyjętych kryteriów diagnostycznych PMI rozpoznaje się u 5 do 30% z tych chorych (75,000 do 450,000). Wyższy z szacunków jest zbliżony do liczby występujących co roku spontanicznych zawałów serca. Badanie techniką MRI pozwala wykryć obszary martwicy u 25% chorych po PCI, a średnia masa zawału wynosi około 5% masy lewej komory. Kliniczne znaczenie PMI pozostaje przedmiotem sporów. W bar