Kardiologia-nowości (prof. Opolski)

Autor: prof. dr hab. med. Grzegorz Opolski Kryteria oceny istotności zmian w tętnicach wieńcowych są znacznie zróżnicowane pomiędzy kardiologami inwazyjnymi. Dowodzą tego wyniki ankiety przeprowadzonej w 20 ośrodkach kanadyjskich w regionie Ontario (Weintraub WS, et al. ACCF/AHA 2011 Key data elements and definitions of a base cardiovascular vocabulary for electronic health records: A report of the American College of Cardiology Foundation/American Heart Association Task Force on Clinical Data Standards. J Am Coll Cardiol 2011;58:202). Przykładowo 65% respondentów uznało za istotne zwężenie tętnicy nasierdziowej ≥70%, a 35% za powyżej ≥50%. Jeszcze większe zróżnicowanie dotyczyło definicji choroby dwu i trójnaczyniowej. Zaskakujące wyniki badania każą poważnie zastanowić się, jak przy tak dużym zróżnicowaniu definicji choroby wieńcowej możliwe jest kierowanie się w praktyce obowiązującymi wytycznymi dotyczącymi rewaskularyzacji wieńcowej. Aktualnie obowiązujące w USA skale oceny prawdopodobieństwa choroby wieńcowej (Diamond-Forrester risk score oraz CASS) przeszacowują jej ryzyko, zwłaszcza u kobiet. Wskazują na to wyniki badania rejestrowego CONFIRM, w którym weryfikację stanowiła nieinwazyjna tomografia komputerowa tętnic wieńcowych (CCTA) (Cheng V, et al. Performance of the traditional age, sex, and angina typicality-based approach for estimating pretest probability of angiographically significant coronary artery disease in patients undergoing coronary computed tomographic angiography: results from the multinational coronary CT angiography evaluation for clinical outcomes: an international multicenter registry (CONFIRM) Circulation 2011). Tylko u co trzeciej osoby z wysokim prawdopodobieństwem choroby wieńcowej stwierdzano w CCTA co najmniej 50% zwężenie tętnicy wieńcowej. Autorzy podkreślają historyczną wartość obecnie obowiązujących skal ryzyka choroby wieńcowej opracowanych przed wprowadzeniem statyn i zwalidowanych w populacji osób kwalifikowanych do inwazyjnej koronarografii. Nadszedł czas na opracowanie nowej skali, która będzie lepiej odzwierciedlała rzeczywiste prawdopodobieństwo choroby wieńcowej. Kwas acetylosalicylowy (ASA) nie powinien być stosowany w profilaktyce udaru mózgu u pacjentów z migotaniem przedsionków (AF). To zasadniczy wniosek z duńskiego rejestru opublikowanego w październikowym numerze czasopisma Thrombosis and Haemostasis (Olesen JB, et al. Risks of thromboembolism and bleeding with thromboprophylaxis in patients with atrial fibrillation: A net clinical benefit analysis using a 'real world' nationwide cohort study. Thromb Haemost 2011;106:739). Badanie, obejmujące prawie 150 tysięcy chorych z AF stanowi największy z dotychczasowych przeprowadzonych rejestrów oceniających skuteczność ASA i antagonistów witaminy K w codziennej praktyce. Należy zaznaczyć, że powszechne przekonanie o przewadze ASA nad doustnym antykoagulantem pod względem parametrów bezpieczeństwa przy nieco mniejszej skute