Wzór umowy z NFZ - stanowisko NRL

Naczelna Rada Lekarska po zapoznaniu się z projektem umowy upoważniającej do wystawiania recept na leki refundowane zamieszczonym na stronie internetowej Narodowego Funduszu Zdrowia podjęła 13 kwietnia 2012 roku stanowisko o następującej treści: "Naczelna Rada Lekarska po zapoznaniu się z projektem umowy upoważniającej do wystawiania recept na leki refundowane zamieszczonym na stronie internetowej Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdza, że opublikowanie projektu jednostronnie zerwało porozumienie pomiędzy Ministerstwem Zdrowia, Narodowym Funduszem Zdrowia i Naczelną Radą Lekarską z października 2011 r. W myśl porozumienia wzór umowy miały ustalić wspólnie i w porozumieniu NFZ i NRL. Naczelna Rada Lekarska wyraża sprzeciw wobec faktu, że w treści projektu umowy upoważniającej do wystawienia recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne refundowane ze środków publicznych przysługujące świadczeniobiorcom, aneksów do umowy oraz wniosku o jej zawarcie nie uwzględniono zdecydowanej większości wniosków przedstawionych przez Zespół NRL podczas rozmów z pracownikami Narodowego Funduszu Zdrowia. Naczelna Rada Lekarska podkreśla, że kontrola wystawiania recept refundowanych ze środków publicznych jest potrzebna, a powszechnie obowiązujące prawo w wystarczającym stopniu przewiduje odpowiedzialność za naruszenie przepisów. Projekt umowy przewiduje bardzo rozbudowany katalog kar umownych. Należy stwierdzić, że projekt przewiduje również kary umowne w sytuacjach, w których art. 48 ust. 8 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (zwanej dalej „ustawą”) przewidywał obowiązek zwrotu nienależnej refundacji. Przepis art. 48 ust. 8 ustawy został ustawą z 13 stycznia 2012 r. uchylony. Konsekwencje uchylenia przez ustawodawcę przepisu przewidującego obowiązek zwrotu kwoty nienależnej refundacji nie mogą być przez NFZ obchodzone poprzez określenie, iż w takich przypadkach NFZ przysługuje roszczenie o zapłatę kary umownej. Obowiązek wprowadzenia do umowy kar umownych wynika z treści art. 48 ust. 3 ustawy, który wskazuje, iż umowa określać powinna m.in. kary umowne. Ustawodawca nie przewidział jednak żadnych przesłanek pozwalających na określenie w jakich sytuacjach kary umowne mogą być na podstawie ww. przepisu stosowane. Przepisy prawa powszechnie obowiązującego powinny co najmniej wskazywać sytuacje, w których może być nakładana kara umowna. Tymczasem obecny stan prawny pozostawia określenie zarówno tego za co nakładana będzie kara umowna, jak również jaka będzie jej wysokość jednej ze stron tej umowy – Narodowemu Funduszowi Zdrowia. Powyższa dowolność kształtowania kar umownych wynikających tylko i wyłącznie z lakonicznego postanowienia art. 48 ust. 3 ustawy uzasadnia zarzut niezgodności z Konstytucją tego przepisu jako godzącego w konstytucyjną zasadę określoności regulacji prawnych wywodzoną z klauzuli demokratycznego państwa pr