Szpital jednak nie musi leczyć nierefundowanym lekiem

Wczoraj Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, na skutek zażalenia 4 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką, zmienił postanowienie Sądu Okręgowego z 21 marca br. i oddalił wniosek pacjentki chorej na stwardnienie rozsiane o udzielenie zabezpieczenia powództwa, które zamierza ona wytoczyć lecznicy, i nakazanie leczenia jej w pozwanej placówce z zastosowaniem nierefundowanego fingolimodu. Sąd Okręgowy nakazał szpitalowi niezwłoczne podjęcie leczenia wnioskodawczyni z zastosowaniem fingolimodu przez czas trwania postępowania sądowego oraz niezwłoczne wystąpienie do Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o sfinansowanie tego leczenia. Sąd wyznaczył także pacjentce dwutygodniowy termin do wytoczenia powództwa o nakazanie pozwanemu szpitalowi leczenia powódki z zastosowaniem fingolimodu. W wyniku zgłoszenia się ubezpieczonego pacjenta do takiej placówki ze skierowaniem oraz podjęcia się leczenia pacjenta przez placówkę dochodzi, zdaniem Sądu I instancji, do zawarcia między pacjentem a szpitalem w sposób dorozumiany umowy o świadczenie usług. Szpital powinien dochować należytej staranności i w sytuacji zagrożenia życia i zdrowia pacjenta, udzielić pacjentce niezbędnej pomocy w postaci leczenia fingolimodem, a następnie domagać się regresowo zwrotu poniesionych przez szpital wydatków od NFZ. W zażaleniu na to postanowienie szpital zarzucał, że pacjentka nie może żądać leczenia lekiem nierefundowanym, że wybór sposobu zabezpieczenia powództwa obciąża lecznicę ponad potrzeb