Czy podawać adrenalinę w pozaszpitalnym NZK?

Clifton W. Callaway. Questioning the Use of Epinephrine to Treat Cardiac Arrest, LINK: JAMA 2012;307:1198 Podawanie adrenaliny stanowi podstawę zabiegów resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR) od lat 60-tych ubiegłego wieku. Wiadomo bowiem, że jeśli CPR nie powoduje wzrostu ciśnienia perfuzyjnego w łożysku naczyń wieńcowych powyżej 15 do 20 mm Hg, to powrót czynności mechanicznej serca następuje bardzo rzadko. Wykazano, że adrenalina powoduje wzrost ciśnienia perfuzyjnego u ludzi poddawanych CPR. Przywrócenie tętna po zatrzymaniu akcji serca wydaje się istotnym etapem CPR, ale nie gwarantuje dobrego końcowego wyniku leczenia. Potwierdzają to m.in. wyniki analizy przeprowadzonej przez Hagihara i wsp., w oparciu o dane pochodzące z jednej największych obserwacyjnych baz danych dotyczących zabiegów CPR. Przedstawione przez nich dane sugerują, że podawanie adrenaliny może wiązać się z niższą przeżywalnośc