Ostre zespoły wieńcowe - patogeneza a praktyka kliniczna

17
Armin Arbab-Zadeh i wsp. Acute Coronary Events, LINK: Circulation. 2012;125:1147 Na łamach Circulation ukazał się artykuł przeglądowy poświęcony patogenezie ostrych zespołów wieńcowych. Jego autorzy odnotowują w nim między innymi, że w badaniach autopsyjnych (w populacji amerykańskiej) częstość występowania zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych u dorosłych w średnim wieku (średnio 36 lat) zmarłych z przyczyn nienaturalnych sięga 80%, a istotnych zwężeń w tętnicach wieńcowych około 8%. Większość osób po 40 roku życia ma zatem zmiany miażdżycowe, tymczasem roczna zapadalność na ostre incydenty wieńcowe u osób po 40 roku życia w USA mieści się w granicach od 0.2% do 1%, a zatem jest relatywnie niska w stosunku do częstości choroby wieńcowej. Przez wiele lat uznawano, że decydującą rolę w rozwoju ostrych zespołów wieńcowych odgrywają niestabilne blaszki miażdżycowe. Należy jednak wiedzieć, że w większości przypadków pękniecie blaszki i powstawanie skrzepliny nie prowadzi do rozwoju ostrego incyden
Treść została skrócona. Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść.

Ten post ma 17 komentarzy. Zaloguj się, aby je przeczytać i dołączyć do dyskusji.