Zatrudnić prof. Łętowską?

Poniżej cytuję całość artykułu prof. Ewy Łętowskiej, o którym wspomina 19 sierpnia @ossowska w poście @jesiennego: Umowa Refundacyjna Dziennik Gazeta Prawna 1 sierpnia 12 (nr 148) POD OSTATNIĄ INSTANCJĄ Co ma balonik do miodu Poszukiwania odpowiedzi na to intrygujące tytułowe pytanie warto rozpocząć od Kubusia Puchatka. Jak wiadomo, między balonikiem (a nawet dwoma – niebieskim i zielonym) oraz miodkiem występuje nader ścisły, udokumentowany i logiczny związek. Nie inaczej jest w wypadku greckiej imigrantki ukaranej w Niemczech za posługiwanie się nieważnym prawem jazdy, wyborów prezydenta Warszawy i protestu lekarzy, którzy są karani za wypełnianie recept niezgodnie z wymaganiami NFZ Zacznijmy od przypadku pracującej w Niemczech greckiej imigrantki Sofii Skanavi, która nie dopełniła obowiązku wymiany greckiego prawa jazdy na niemieckie. Ówczesne niemieckie przepisy (a było to w 1993 r., jeszcze przed wprowadzeniem euro) przewidywały za to karę pozbawienia wolności lub grzywny, przy czym identycznie były traktowane osoby jeżdżące w ogóle bez prawa jazdy. Tak więc, choć Sofia Skanavi miała zarówno prawo jazdy greckie, jak i międzynarodowe, to za brak niemieckiego ukarano ją sporą grzywną w wysokości 3000 marek. Europejski Trybunał Sprawiedliwości (C-193/94), uznając kompetencję państwa członkowskiego do nakładania obowiązku wymiany obcego prawa jazdy na własne, a także do karania za niedopełnienie tej powinności, stwierdził zarazem, że nie jest ani prawidłowe, ani proporcjonalne karanie tak samo kierowców z niewymienionym prawem jazdy i osób niemających żadnego prawa jazdy, a mimo to jeżdżących samochodem. Wymiana dokumentu jest bowiem formalnością porządkową, wtórną wobec niewątpliwego samego posiadania ważnych uprawnień do prowadzenia samochodu. Zaś nakładane kary pieniężne nie mogą być tak dotkliwe, jak to było w wypadku Sofii Skanavi, nie wspominając już o tym, że szczególnie nieproporcjonalna w takim przypadku jest sama możliwość stosowania kary izolacyjnej. Z kolei sprawa urzędującej prezydent Warszawy dotyczy skutków zaniedbania przez nią złożenia w terminie oświadczenia majątkowego odnoszącego się do jej męża. Po wyborach w 2006 r., wybrana w wyborach powszechnych Hanna Gronkiewicz-Waltz (nie ona jedna, ale jej przypadek był najbardziej głośny) była zobowiązana złożyć oświadczenia dotyczące zarówno jej stanu majątkowego, jak i małżonka. Przepis wskazywał tu termin miesięczny, ale żeby było zabawniej, inaczej liczony w wypadku wybranego samorządowca (od ślubowania), a inaczej w przypadku jego małżonka (od dnia wyborów), co oczywiście wprowadzało w błąd. Sankcja była surowa, automatyczna i nieodwracalna – w obu przypadkach było to wygaśnięcie mandatu. Prezydent Warszawy spóźniła się ze złożeniem oświadczenia dotyczącego męża (dostarczyła je bowiem razem ze swoim) i znalazła się w środki politycznej burzy – opozycja głośno dopominała się wygaszenia mandatu. Sprawa oparła się o Trybunał Konstytucyjny. Ten w wyroku K 8/07 uznał, że automatyzm i bezwzględność sankcji decyduje o niekonstytucyjności wprowadzających je przepisów. Nikt nie kwestionował samej zasady składania oświadczeń majątkowych, za nieproporcjonalne uznano jednak, że miały one działać automatycznie i nieodwracalnie – bez jakiejkolwiek procedury sanującej – i to w sytuacji, gdy utrata mandatu przekreślałaby wyniki bezpośrednio wyrażonej woli wyborców (ważne prawo i dobro konstytucyjne – art. 4 konstytucji przewidujący zasadę ludowładztwa, czego wyrazem są m. in. wybory powszechne). Dobro poświęcone i dobro naruszone (przecież opóźnienie w złożeniu oświadczenia można naprawić, chodzi o termin porządkowy) pozostawały w oczywistej dysproporcji. No i dochodziła tu wprowadzająca w błąd dwoistość ujęcia terminów do złożenia oświadczeń. I w sprawie Skanavi, i w wyroku TK pojawia się element nieproporcjonalności. Ustawodawca może zatem wkraczać tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do ochrony interesu publicznego, z którym jest związana ta właśnie regulacja. Ta ostatnia zaś musi zapewniać osiągnięcie zamierzonego skutku. Rygor nakładany musi pozostawać w równowadze, proporcji między efektami wprowadzonej regulacji a ciężarami, względnie n