Doświadczenie osobiste kontra EBM

EBM oparta jest na wynikach dużych prób klinicznych, których interpretację gotową do przełknięcia podaja nam międzynarodowe komitety ekspertów. Nic trudnego przełknąć taka interpretację i wypluwać ją z siebie w postaci w postaci zleceń dla naszych pacjentów.

Co z tego wyniknie? Bardzo obrazowo przedstawił to dr Kenrick Berend z St.Elisabeth Hospital na Antylach Holenderskich. Ponieważ korespondencja dr Berenda zatytułowana „ Can we treat patients according to the latest hypertensial trias?” została opublikowana na samym końcu Journal of Hypertenison 2008,vol.26,no 4, 828-829 warto przytoczyć jej większe fragmenty:

„ Wyobraźmy sobie lekarza dr Jones’a, który z entuzjazmem studiuje duże próby kliniczne dotyczące leczenia nadciśnienia i stosuje ich wyniki w swojej praktyce. Dr Jones ukończył studia w 2000 roku. Jego pierwszy pacjent z nadciśnieniem tętniczym, pan Smith, 65-letni mężczyzna rasy białej, powinien otrzymać diltiazem w 2000 roku [1], a następnie mieć lek ten zamieniony na perindopril [2] w następnym roku i dalej zamieniony na chlorthalidon w 2002 roku [3]. W 2003 roku pan Smith powinien mieć dotychczasowe leczenie chlorthalidonem zamienione na ACE inhibitor, jeśli dr Jones wyjaśnił swojemu pacjentowi, że ACE inhibitory w porówaniu z diuretykami dają lepsza ochronę przed komplikacjami naczyniowo sercowymi u białych mężczyzn. Pan Smith powinien być bardzo zadowolony z takiej informacji. W 2004 roku dr Jones ucies