SZTUCZNA SZCZĘKA LĘKU KĄSA JAK PRAWDZIWA

Jestem ciekaw czy koledzy stomatolodzy spotkali sie z podobnymi przypadkami.

•         Zastrzeżenie: moja relacja z tym chorym odbiega od standardowej relacji lekarz – pacjent.

•         Znam go od 39 lat. Jest to mój przyjaciel z liceum.

•         Pochodzi z rodziny robotniczej

•         Brat jego w latach 70. leczył się psychiatrycznie z powodu uzależnienia od opiatów

•         Nie choruje somatycznie

•         Nie nadużywa alkoholu ani innych substancji.

•         W szkole średniej uczył się dobrze.

•         Mimo tego, iż był ogólnie lubiany, znany był jako nieufny odludek o niskiej samoocenie.

•         Znany był z ksobnego doszukiwania się ukrytych znaczeń w neutralnych wypowiedziach co często prowadziło do sporów i czasowych „zerwań” z kolegami.

•         Dobrze funkcjonował jedynie w niewielkiej, trzyosobowej grupie bliskich przyjaciół.

•         Po maturze podjął i ukończył studia ekonomiczne.

•         Ożenił się z koleżanką z równoległej klasy, osobą również „osobną”, dość chłodną emocjonalnie, dążącą do zdominowania męża.

•         Już na studiach, prawdopodobnie pod wpływem, żony stopniowo rozluźniał związki z kolegami ze szkoły, doprowadzając wkrótce do ich całkowitego zerwania – nie uczestniczy w spotkaniach rocznicowych a nawet stara się nie zauważać dawnych kolegów na ulicy.

•         Obecnie jest kierownikiem wydziału w magistracie. Jest cenionym pracownikiem. Nadal jednak jego samoocena jest niska.

•         Kilka lat temu, pełniąc przez długi czas jedynie obowiązki kierownika nie zgodził się na mianowanie go „pełnym” kierownikiem.

•         Jego zainteresowania to literatura, szczególnie historia najnowsza oraz internet, w którym spędza kilka godzin dziennie, nieraz do późnych godzin nocnym. Sam przyznaje, że jest uzależniony od sieci.

•         W kwietniu 2007 roku jego żona skontaktowała się ze mną telefonicznie prosząc o pomoc.

•         Mówiła, że J. zachowuje się dziwnie, mówi o samobójstwie, izoluje się od ludzi, przestał chodzić do pracy, często płacze i „w ogóle pewnie zwariował”.

•         Dodała, że objawy takie wystapiły w kilka dni po założeniu nowej protezy zębowej.

•         Pacjent z dużymi oporami zgodził się na wizytę w moim gabinecie. Kilkakrotnie ją zresztą przekładał.

•         Zarejestrował się telefonicznie, podając sekretarce nazwisko panieńskie żony. Przez pierwsze dwa miesiące leczenia również używał tego nazwiska, rejestrując się telefonicznie.

•         W dniu wizyty czekał na mnie wraz z żoną w przedsionku gabinetu, chowając się za filarem.

•         Robił wrażenie osoby bardzo zaburzonej – był w silnym niepokoju ruchowym, cały czas chodził po gabinecie, mówił chaotycznie, powtarz