Opłacalność leczenia depresji po ostrym incydencie wieńcowym

Roy C. Ziegelstein, Brett D. Thombs. Coping With Rising Health Care Costs, LINK: Arch Intern Med. 2012;172:168 Jeszcze dwadzieścia lat temu niewielu chorych po ostrym zespole wieńcowym (OZW) otrzymywało leki przeciwdepresyjne lub było poddawanych psychoterapii pomimo częstego współwystępowania depresji w tym stanie klinicznym. Na przykład w badaniu Frasure-Smitha i wsp., w którym po raz pierwszy zwrócono uwagę na związek pomiędzy depresją a śmiertelnością po zawale serca, jedynie 3 z 222 pacjentów (mniej niż 1%) przyjmowało leki przeciwdepresyjne w momencie włączenia do badania. Ostatnio opublikowane dane wskazują, iż w Ameryce Północnej u ponad 15% chorych z OZW stosowane są leki przeciwdepresyjne i odsetek ten wzrasta. Z drugiej jednak strony, z uwagi na rosnące koszty opieki zdrowotnej, towarzystwa medyczne w poszczególnych specjalnościach zalecają ograniczanie badań i procedur medycznych, których przeprowadzenie nie jest bezwzględnie konieczne. W badaniu COPES (The Coronary Psychosocial Evaluation Studies) oceniano zadowolenie chorych z efektów leczenia depresji (pierwotny punkt końcowy) oraz redukcję objawó