O czynnościowej hiperprolaktynemii raz jeszcze - dlaczego psychiatrzy ignorują problem ???

Hiperprolaktynemia to najczęstsze zaburzenie hormonalne występujące u człowieka. Znaczna część przypadków może być czynnościowa i mieć podłoże jatrogenne - a to dlatego, że istnieje całkiem sporo leków, które mogą hiperprolaktynemię powodować. Do leków tych należą nie tylko neuroleptyki (najpowszechniej kojarzone z hiperprolaktyemią) ale także niektóre benzodiazepiny, metoklopramid, blokery kanałów wapniowych, a nawet normotymiki. Akademickie publikacje dotyczące hiperprolaktynemii poświęcają bardzo wiele miejsca gruczolakom przysadki (czyli pierwotnej, organicznej hiperprolaktynemii) a zarazem bardzo niewiele miejsca hiperprolaktynemii polekowej. Tymczasem hiperprolaktynemia jatrogenna potrafi nie tylko dawać uciążliwe objawy, które częstokroć zniechęcają pacjentów do kontynuacji leczenia (u kobiet: wtórny brak miesiączki, spadek libido, dyspareunia, niepłodność; u mężczyzn: impotencja, ginekomastia i znaczące odchylenia w parametrach nasienia) ale także na dłuższą metę może zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy, sz