Co to Londyn?

Co to Londyn? zgubić się w podziemiach metra, porównywać szerokości tunelu najstarszych linii w najściślejszym centrum z wygodnymi, szerokimi pociągami w nowych liniach. Oglądać murale, oglądać różnice zdobień, podziwiać art deco napisy z nazwami stacji przy schodach wiodących w dół. W Londynie linie metra nie mają numerów, tylko nazwy własne i to jest piękne. Zachwycić się prostą konstatacją, że jeśli przyjęto iż linia „Victoria” ma przypisany kolor ciemnoniebieski, to tak będzie oznaczona na każdym planie, tabliczki z mapą stacji (to zawsze jest mapa, nie prosty schemat, bo każda niemal linia ma odgałęzienia czasami do pięciu!, oraz może się kończyć na trzech, czterech różnych stacjach końcowych w każdą stronę.....) będą miały element ciemnoniebieskiej linii na białym tle a kolorystyczne akcenty między białymi kafelkami na ścianach korytarzy stacji tej linii będą ciemnoniebieskie... Te właśnie detale tworzą coś, co nas, niezdefiniowanych mułów z nigdzie pomiędzy rubież