bratni wpis

początkowo mnie zniechęcało. https://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,53664,26676855,pawel-drozdziak-polacy-obchodza-zakazy-i-nie-chca-sie.html?_ga=2.35049313.1728209055.1610618343-1067288024.1601534750#S.main_topic_2-K.C-B.4-L.2.duzy Artykuł w WO, czyli piśmie aktywnych bojówek ekofeminotalibanu, wypowiada się psychoterapeuta lacanowski- nie żebym miał coś do Lacana, przeciwnie, bardzo lubię postfreudystów, ale nie lubię ortodoksów :-) A tu - w ogólnie pandemicznym oczywiście wywiadzie- taka perełka: "Trudno się wszystkim żyje w inkubatorze, w którym troszczymy się o fantazmatyczne bezpieczeństwo wszystkich, a realnie nic bardzo złego się nie dzieje. Szpital ze względów bezpieczeństwa nie przyjmuje pacjentów z wypadku i umierają od ran – przykład sprzed kilku miesięcy. W efekcie tego mamy wręcz paranoiczną niechęć do państwa. To staje się już poważnym problemem społecznym. Ale wina nie leży po stronie ludzi. Ten problem jest generowany przez jednowymiarowość decyzji państwowych. Ci, którzy te decyzje podejmują, rozpatrują wszystko wyłącznie w wymiarze bezpieczeństwa. Popatrzmy na filmy z lat 60. czy 70. Scena z lotu samolotem pasażerskim. Człowiek pije alkohol ze szklanego naczynia, po czy