Rok 2035

Wjeżdżamy do Polski W Centralnym Porcie Lotniczym, ukończonym w ostatnim roku obecności Polski w Unii Europejskiej nie ma tłumów. Uzyskanie polskiej wizy dla krajów "Strefy Szatana"- czyli większości Europy, Japonii, Australii, a nawet Rosji i Ukrainy nie jest łatwe. My poradziliśmy sobie zaświadczeniem od lokalnego proboszcza. Za drobną opłatą, poczciwy staruszek z Le Bois sur Mer wystawił je bez problemu, prosząc jedynie o kilka chwil modlitwy nad zagubionymi braćmi ze Wschodu. Najpierw przechodzimy przez kontrolę celną. Gruby i wąsaty urzędnik zadaje nam standardowe pytania: "Coś państwo wwożą? Prezerwatywy? Środki antykoncepcyjne? Biseptol? Mizoprostol? Zakazana literatura? Orwell? Miłosz? Sapkowski? Dawkins? Podręczniki do biologii? Podręczniki medyczne? Przyznajemy się jedynie do prezerwatyw, oczywiście na własne potrzeby, mając nadzieję, że nikt nie zainteresuje się kilkudziesięcioma tabletkami mizoprostolu zakamuflowanymi w pudełku po witaminach. Na czarnym rynku kosztują one po 20 euro za sztukę- połowę średniej miesięcznej pensji. A co dużo ważniejsze- otwierają każde drzwi i pozwalają uzyskać każde zaświadczenie i pozwolenie. - Dwa opakowania po 20 sztuk? Państwo są parą? Nazwiska się różnią! - celnik podejrzliwie patrzy na mnie i na Vivienne. - Ależ oczywiście. We Francji nie ma obowiązku zmiany nazwiska po ślubie. Wie pan, kalifat - przypominam sobie ostatnią propagandę przeczytaną w samolocie w rządowych gazetach. Przecież nie będę wspominał, że zawartość tych opakowań ma nam zapewnić przychylność tubylców. - Współczuję. Strasznie tam u was. Tutaj odetchniecie. Zadowoleni przechodzimy dalej. Mijamy plakaty "Uchodźcy, wszy, tyfus plamisty" oraz "Homoseksualizm- wrzód na zdrowym ciele narodu". Dochodzimy do postoju taksówek. Nie myliliśmy się. Kilka tabletek mizoprostolu wystarcza za opłatę za przejazd. Taksówkarze też mają żony i córki. Jedziemy trasą Mussoliniego, potem na węźle Czarnka zjeżdżamy w Aleję Kaczyńskiego. Po obu stronach straszą pomniki