Wojna rosyjsko- ukraińska w skrócie

1. Status ante bellum Rywalizacja trzech głównych mocarstw- USA, Chin i Rosji, którą to rywalizację Rosja zaczęła przegrywać. Putin postanowił zatem powtórzyć manewr Austro-Węgier wobec Serbii- krótka zwycięska wojenka, zakończona podporządkowaniem 50-milionowego kraju i zaszachowaniem sojuszników USA w Europie Środkowej. Problem w tym, że nowy prezydent USA nie bardzo miał ochotę rezygnować z proamerykańskiej Ukrainy i ryzykować wpływy w Europie Środkowej w zamian za bardzo mglisty sojusz przeciwko Chinom (wpływ pewnie też miało ryzyko powstania osi Berlin- Paryż- Moskwa równoważącej wpływy USA w Europie). Wystarczyło wzmocnić władze Ukrainy, zapewnić o poparciu i rzucić trochę sprzętu wojskowego. Dzielnie sekundowała w tym Polska wracająca do planu Piłsudskiego w modyfikacji Giedroycia- czyli stworzenia na obszarze I Rzeczypospolitej wianuszka państw sojuszniczych. 2. Plan Rosji Głównym celem natarcia miał być Kijów, zaatakowany w sumie z 3 stron- po obu stronach Dniepru oraz przez wschodnią Ukrainę. Drugi kierunek to wyjście z Krymu z rozejściem się dróg natarcia na Chersoń i Mikołajów z jednej strony i Mariupol z drugiej. Prawdopodobnie pomocnicze siły miały zabezpieczać kierunek Zaporoża i Krzywego Rogu. trzecim kierunkiem miał być Charków. 3. Działania zbrojne: Pierwsza faza Na południu Ukrainy Rosjanie roznieśli obronę na granicy z Krymem, zajęli tamę w Nowej Kachowce. Po kilku dniach pasł Chersoń, Rosjanie stanęli pod Mikołajowem, okrążyli Mariupol. Na obu kierunkach północnych podeszli kilkanaście kilometrów do Zaporoża i Krzywego Rogu. Na kierunku Charkowskim udało się Rosjanom oskrzydlić z dwóch stron Charków, zagony stanęły kilkanaście kilometrów od Połtawy. W połowie marca padł też słynny później Izium. Na kierunku Kijowskim- Rosjanie oskrzydlili miasto z dwóch stron, zajmując od zachodu Buczę i częściowo i czasowo Irpień. Na wschodzie najdalej podeszli pod Browary, ale zostawili odsłonięte linie zaopatrzeniowe i s