zlecenie od @someone

@someone zleciła > Czy fragment tekstu " Mój dziadek daaał mi psa Pies cztery łaaapy ma... " dałby się jakoś dogłębniej przeanalizować ? na pytanie > ma być wyrwana z kontekstu analiza rzeczonego dwuwiersza czy całego tekstu? doprecyzowując: > Najlepszego fragmentu tekstu czyli dwuwiersza :) MANICHEJSKO-POSTFREUDOWSKA ANALIZA POPKULTUROWA INKRYMINOWANEGO DWUWIERSZA; wobec warunków zlecenia wyrwana z kontekstu, wobec niemożności wyrwania z kontekstu w kontekście wszelako pomieszczona. Dziecięca potrzeba upewnienia się o bezpieczeństwie, o naturalnym charakterze doświadczanych zjawisk, zostaje już na wstępie utworu zaspokojona hermeneutycznym opisem "psa prawidłowego". Oto dziadek- zwróćmy uwagę: rytualna figura stylistyczna kojarząca się z bezpieczeństwem. Członek rodziny, starzec więc z bogatym doświadczeniem życiowym, zatem pies jest najpewniej zdrowy, zadbany, łagodny i tak dalej, dalej: starzec więc osoba z dystansem, nie poddająca się łatwo emocjom chwili, abstrahująca, dalej: dziadek, a więc osoba którą od "ja lirycznego" utworu dzielą dwa pokolenia co buduje swoistą bezpieczną bliskość, nie jest , jak najbliżej zaangażowani emocjonalnie rodzice, podatny na wszelkie lęki i histerie rodzicielstwa, dziadek kocha wnusię najmocniej, ale z dystansu i Z DYSTANSEM. Ja liryczne utworu dostaje więc psa od dziadka, nie od taty: jest to tym bezpieczne i zaspokajające potrzebę dziecka. W dobie czułej inkluzywności nie unikniemy jednak kilku pytań: Pierwsze: czy przekazanie wnuczce przez dziadka psa wynika jedynie z dostosowania prozodycznego, rytmika i akcentacja "MÓJ DZIA-DEK DAŁ MI PSA" jest poprawna, rytmika i akcentacja "MOJA BAB-CIA DAŁA MI PSA" jest niepoprawna i wymagałaby przekomponowania utworu? Czy jednak jest wyrazem typowej dla lat 80. XX wieku (piosenka wydana w 1985 roku) męskiej przemocowej dominacji? Dominacji dodajmy podwójnej, bo męskoosobowy dziadek daje wnuczce męskoosobowego