Nerwica lękowa, hipochondria, alkoholizm, DDD

Szanowni Koledzy/Koleżanki Psychiatrzy. Zwracam się do Was z prośbą o poradę, sugestie. Problem dotyczy mojej osoby. W 2008r. zostału u mnie stwierdzone zaburzenia lękowe, po przejściach w toksycznym 5 letnim związku. Dr psychiatra przepisała mi Seroxat 20mg 1-0-0 i Fluanxol 0,5mg 2-0-0. Przyjmowałem je nieprzerwanie przez 15 lat. Jestem trzeźwym alkoholikiem (5 m-cy abstynencji), uzależnienie datuję od ok. 2010r. Jestem kawalerem-homoseksualistą, mieszkam sam. Nie żyję w żadnym związku. Ostatnie 2 lata, zresztą i wcześniej alkohol był "panaceum" na wszystkie bolesne emocje (lęk, niepokój, złość, frustracja, drażliwość, napięcie wewnętrzne), które zapijałem. Ulga była chwilowa, potem co raz gorzej psychicznie i fizycznie. Jechałem równią pochyłą w dół. Ostatni rok był taki, że pracowałem 2 tyg. w przychodni, potem 7-10 dni ciągu i tak na zmianę, czasem okresy niepicia były dłuższe. Tak było aż do 7 kwietnia br, kiedy to w AZA trafiłem do szpitalnego Oddziału Terapii Uzależnień. Przyjmujący mnie w IP psychiatra odstawił mi Seroxat (po 15 latach nieprzerwanego przyjmowania). Wyciągnięto mnie z AZA, podjąłem w oddziale psychoterapię. Bardzo chciałem przestać pić, bo wiem, że to bezpośrednia droga do śmierci. Miałem bardzo, bardzo silny zespół.dyskontynuacji po odstawieniu paroksetyny, która nomen omen jest najsilniejszym SSRI-czułem się fatalnie i psychicznie i fizycznie (okropne brain zaps, zawroty, bóle głowy, zaburzenia koordynacji, zaburzenia koncentracji, uwagi, pamięci, bóle mięśni, stawów, potliwość, drżenia, problemy ze snem, brak apetytu, niepokój, lęki, zaburzenia nastroju). Pomimo bardzo złego samopoczucia pracowałem na terapii, bardzo mi na niej zależało. Zgłaszałem Ordynatorowi na wizytach wielokrotnie, że bardzo źle się czuję-niestety pozostawało to bez echa. Ordynator odwracał się i wychodził z sali. Czułem się co raz gorzej. 45 dnia hospitalizacji nie wytrzymałem-miałem myśli rezygnacyjne, potworn