List do rodziców w sprawie przedmiotu „Edukacja zdrowotna”

Dr Maciej Jędrzejko Radny Miasta Tychy 24 sierpnia o 19:00 · LIST OTWARTY DO POLSKICH RODZICÓW w sprawie wprowadzenia przedmiotu Edukacja zdrowotna Drodzy Rodzice, piszę do Was jako lekarz z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem, jako naukowiec, wieloletni wykładowca akademicki, edukator zdrowia seksualnego i – przede wszystkim – jako ojciec trójki dzieci. W ostatnich dniach Konferencja Episkopatu Polski opublikowała wstrząsający list, w którym straszy i kiwa świętym palcem – przestrzegając przed nowym przedmiotem szkolnym – Edukacją Zdrowotną, namawiając rodziców do rezygnacji z uczestnictwa Waszych dzieci w tych zajęciach. W liście tym przedstawiono wizję, jakoby państwo miało zamiar deprawować dzieci, oderwać je od rodziny i małżeństwa, a ich seksualność traktować jako narzędzie ideologii. Muszę powiedzieć to jasno: to jest po prostu nieprawda. Jako lekarz i ojciec przeczytałem od deski do deski podstawę programową nowego przedmiotu, która jest dostępna publicznie i każdy z Państwa może ją przeczytać bez zewnętrznych interpretacji. Nie ma w niej ani słowa o tym, o czym piszą hierarchowie kościelni. To ich własna tendencyjna interpretacja oparta na przesłankach wyłącznie ideologicznych i politycznych. Padają tam takie słowa jak erotyzacja czy seksualizacja. Oto ich definicje: Erotyzacja – to nadawanie cech erotycznych zjawiskom, zachowaniom lub relacjom, które same w sobie nie mają charakteru erotycznego. Może oznaczać np. traktowanie wyglądu dziecka, stroju czy niewinnych zachowań w kategoriach seksualnych, co jest mechanizmem szkodliwym, bo prowadzi do uprzedmiotowienia i upraszczania obrazu człowieka. Seksualizacja – to proces, w którym wartość osoby lub jej atrakcyjność jest definiowana głównie przez seksualność, wygląd lub zachowania seksualne. Seksualizacja w odniesieniu do dzieci oznacza wprowadzanie ich w role, treści czy wzorce przeznaczone dla dorosłych, które deformują ich rozwój. W literaturze psychologicznej i socjologicznej definiuje się ją jako: • redukowanie osoby do wymiaru seksualnego, • ocenianie jej wyłącznie przez pryzmat atrakcyjności seksualnej, • narzucanie standardów seksualności, które nie odpowiadają wiekowi i etapowi rozwoju. NATOMIAST edukacja seksualna TO PRZECIWIEŃSTWO erotyzacji i seksualizacji. To po prostu uczenie młodych ludzi, jak rozumieć swoje ciało, emocje i relacje. To wiedza o tym, czym jest dojrzewanie, czym jest miłość, jak stawiać granice, jak chronić się przed chorobą i przemocą, jak podejmować odpowiedzialne decyzje. Nie chodzi w niej o „naukę seksu”, ale o naukę bezpieczeństwa, szacunku i odpowiedzialności. Kością niezgody jest to, że Kościół chce PROMOWANIA jedynego, jedynie słusznego tradycyjnego modelu rodziny MAMA + TATA + DZIECI. Zobaczcie, ilu z Was i Waszych przyjaciół żyje w rodzinach patchworkowych? Czy jesteście złymi ludźmi? Czy Wasi przyjaciele są złymi ludźmi? Czy te rodziny są mniej wartościowe? Kościołowi nie podoba się to, że edukacja zdrowotna nie promuje wprost żadnego modelu rodziny, tylko robi to, co jest rolą nauki: pokazuje, jak jest w rzeczywistości i pozwala ludziom wybrać własną drogę. Czyli informuje, że istnieją w społeczeństwie różne modele rodzin, ale nadal każda rodzina, w której jej członkowie mogą bezpiecznie wzrastać, żyć, uczyć się, rozwijać, kochać i być kochanym, realizować swoje indywidualne potrzeby, jest po prostu WAŻNA i wymaga społecznego szacunku. Takie podejście nie niszczy nikogo, tylko włącza wszystkich do społeczeństwa i nikogo nie marginalizuje. Nazywamy to INKLUZYWNOŚCIĄ, czyli WŁĄCZANIEM do społeczeństwa. Przeciwieństwem inkluzywności jest EKSKLUZYWNOŚĆ, czyli WYŁĄCZANIE ze społeczeństwa. Dlatego nie mogę patrzeć spokojnie, jak instytucja, której ufałem w czasach mojego dzieciństwa i młodości – kiedy byłem chrzczony, szedłem do komunii czy do bierzmowania – zmieniła się w jakąś karykaturę etyki i skansen zabobonu, który nie ma już nic wspólnego z transcendencją i szczerą wiarą w Boga, a wiele wspólnego z mariażem tronu