"Stary" lek w nowym wskazaniu? Allopurinol w chorobie wieńcowej

Renjith Antony i Henry J. Dargie. Allopurinol for chronic stable angina: old drug, new tricks?, Lancet 2010;375:2126 Większość nowych metod leczenia i leków badanych i wprowadzonych do leczenia choroby wieńcowej w ciągu ostatnich lat dotyczyło jej form ostrych: niestabilnej choroby wieńcowej i ostrych zespołów wieńcowych. Mniej uwagi poświęca się stabilnej chorobie wieńcowej, choć przecież jest ona znacznie bardziej powszechna. Istnieje wiele sposobów leczenia stabilnej choroby wieńcowej, począwszy od modyfikacji stylu życia, leków przeciwdławicowych i rewaskularyzacji po leki modyfikujące przebieg choroby i zmniejszające ryzyko powikłań. Należą do nich statyny, inhibitory konwertazy angiotensyny oraz leki przeciwpłytkowe. Śmiertelność w stabilnej chorobie wieńcowej nie jest wysoka, lecz nawet pomimo optymalnego na dzień dzisiejszy leczenia włącznie z rewaskularyzacją, objawy choroby są trudne do usunięcia i znacząco pogarszają jak