Zasady formułowania nowoczesnych standardów dietetycznych

D. Mozaffarian i D.S. Ludwig. Dietary guidelines in the 21st century - a time for food, LINK: JAMA 2010;304:681 Pierwsze normy żywieniowe sformułowano w 1941, głównie posługując się danymi klinicznymi poświęconymi niedoborom żywieniowym. Wyznaczyło to filozofię postępowania polegającą na tym, że proponowane normy przeliczano w praktyce na zawartość poszczególnych składników odżywczych w spożywanych pokarmach. Dotyczyło to nie tylko mikroelementów, ale również makroskładników żywieniowych, ich zakresu i proporcji. W międzyczasie wzrosła ilość danych epidemiologicznych wskazujących na udział diety w patogenezie chorób układu sercowo-naczyniowego, cukrzycy, otyłości, nowotworów. Na łamach Journal of the American Medical Association przedstawiono zatem propozycję przeformułowania dotychczasowych standardów dietetycznych. Zdaniem jej autorów formułowanie zaleceń, aby jeść mniej tłuszczy, cholesterolu, spożywać odpowiednią ilość węglowodanów