Patofizjologia cukrzycy typu 2 - nowe spojrzenie

Ch.J. Nolan, P. Damm i M. Prentki. Type 2 diabetes across generations: from pathophysiology to prevention and management, LINK: Lancet 2011;378:169 Na łamach The Lancet podsumowano współczesną wiedzę na temat patofizjologii cukrzycy typu 2. Z przedstawionego przez autorów artykułu schematu wyłania się bardziej skomplikowany i nie w pełni zgodny z dotychczasowym rozumieniem model rozwoju zaburzeń metabolizmu glukozy. Do rozwoju cukrzycy typu 2 dochodzi w u osób, u których komórki beta trzustki nie są zdolne do sprostania wymogom narzuconym przez sposób odżywiania (tj. nadmiar kalorii w postaci węglowodanów i tłuszczy). Wskutek współistniejących zaburzeń osi inkretynowej spada wydzielanie insuliny stymulowanej posiłkiem, obserwuje się nadmiernie wysokie poziomy glukagonu, a co za tym idzie brak hamowania glukoneogenezy i glikogenolizy wątrobowej. U osób predysponowanych nadmiar składników żywieniowych tylk