Hartowanie przez niedokrwienie - aktualny stan wiedzy

Ronit Lavi i wsp. Remote ischaemic conditioning before exercise: are we there yet?, LINK: Heart 2011;97:1284 W ostatnich latach dokonał się znaczny postęp , zarówno w technikach interwencyjnych, jak i w terapii zachowawczej pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Pomimo poprawy, poważnym problemem pozostaje uszkodzenie związane z niedokrwieniem i reperfuzją. Do tej pory żadne z badań nie wykazało, aby którykolwiek z leków skutecznie ograniczał następstwa niedokrwienia i reperfuzji. Od dłuższego czasu zainteresowanie badaczy budzi zjawisko „hartowania przez niedokrwienie” (ischaemic preconditioning, IPC). Wykazano bowiem, że krótkie wcześniejsze epizody niedokrwienia – określane mianem „hartowania” – chronią narządy przed skutkami przedłużonego i potencjalnie śmiertelnego niedokrwienia. Dwadzieścia pięć lat temu Murry i wsp. badali efekt „hartowania” u psów stosując pięciominutowe cykle okluzji tętnicy wieńcowej. Następcze czterdziestominutowe niedokrwi