ZK OZZL chce zwołania nadzwyczajnego posiedzenia komisji zdrowia, poświęconego bezprawnym - w ocenie OZZL - działaniom MZ i prezesa NFZ

Treść listu do przewodniczącego Sejmowej Komisji Zdrowia - poniżej: Bydgoszcz dnia 07 maja 2012 r. Pan Poseł Bolesław Piecha Przewodniczący Sejmowej Komisji Zdrowia Szanowny Panie Przewodniczący, Zarząd Krajowy Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy zwraca się do Pana z wnioskiem o zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia Sejmowej Komisji Zdrowia poświęconego wyłącznie bezprawnym – w ocenie OZZL i wielu środowisk lekarskich – działaniom prezesa NFZ i ministra zdrowia w zakresie uregulowań dotyczących wypisywania przez lekarzy recept refundowanych i karania lekarzy i świadczeniodawców za błędy i uchybienia w tym zakresie (prawdziwe lub wydumane). Uzasadnienie: Prezes NFZ wydał w dniu 30 kwietnia br. Zarządzenie nr 25/2012/DGL w sprawie wzoru umowy upoważniającej do wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne refundowane ze środków publicznych przysługujące świadczeniobiorcom. Zarządzenie wprowadza nowy wzór umowy uprawniającej do wystawiania recept refundowanych, zawieranej pomiędzy NFZ, a lekarzem (lekarzem dentystą, felczerem, starszym felczerem) prywatnie praktykującym lub nie praktykującym ale wypisującym recepty dla siebie i najbliższej rodziny. Wprowadzenie nowego wzoru umowy wynika z faktu, że umowy dotychczas zawarte tracą swoją ważność z dniem 30 czerwca 2012 roku – na mocy art.63 pkt 13 w powiązaniu z art. 80 ust.2 oraz z art. 86. pkt 2 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą refundacyjną”. Zarządzenie wprowadza również wzór aneksu do umów wcześniej zawartych, ale ze względu na fakt, że aneks ten jest w istocie identyczny -co do treści- z wzorem nowej umowy, w niniejszym wniosku pominiemy go. Przedmiotowa umowa zawierana jest na podstawie art. 48 ustawy refundacyjnej. Jest zatem oczywiste, że jej treść musi być zgodna z wytycznymi zawartymi w tej ustawie. Nie może być też sprzeczna z przepisami innych ustaw. Jest to bowiem naczelna zasada państwa praworządnego. Prezes NFZ nie ma takich uprawnień aby wprowadzać do treści przedmiotowej umowy przepisy, które są przez ustawy zabronione lub z nimi niezgodne. Prezes NFZ nie może się bowiem stawiać ponad ustawodawcę. Tymczasem prezes NFZ we wzorze przedmiotowej umowy, stanowiącym załącznik do w/w Zarządzenia nr 25/2012/DGL Prezesa NFZ z dnia 30 kwietnia 2012 r. umieścił takie przepisy, które –niedawno - zostały przez Sejm uchylone i uznane za niedopuszczalne. Chodzi o przepisy § 9 ust.1 pkt 1 wzoru umowy, dające prawo Funduszowi do zobowiązania osoby uprawnionej (czyli lekarza, który podpisał przedmiotową umowę) do: „uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kwoty nienależnej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi, liczonymi od dnia dokonania refundacji, w przypadku: a) wypisania recepty nieuzasadnionej udokumentowanymi względami medycznymi, b) wypisania recepty niezgodnej z uprawnieniami świadczeniobiorcy c) wypisania recepty niezgodnie ze wskazaniami zawartymi w obwieszczeniach,o których mowa w art. 37 ustawy refundacyjnej” Powyższy przepis jest identyczny z przepisem art. 48 ust.8 ustawy refundacyjnej, który został uchylony przez Sejm na mocy ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych oraz niektórych innych ustaw. Uchylenie art.48 ust.8 ustawy refundacyjnej przez Sejm nie było działaniem przypadkowym, nieświadomym lub niecelowym. Sejm – na wniosek rządu – uchylił ten przepis, bo uznał, iż jest on niesłuszny i niesprawiedliwy. Warte przypomnienia są tutaj argumenty, które zdecydowały o konieczności zniesienia w/w kar. Otóż – zgodnie z treścią uchylonych przepisów – lekarz mógł być ukarany za nieswoje winy (np. gdy pracodawca nie zapłacił składki zdrowotnej za swojego pracownika, ale wydał mu druk RMUA, uprawniający do zniżki na leki) albo w przypadkach tak niejasnych, że umożliwiało to Funduszowi karanie każdego lekarza, nawet tego, który dopełnił największej staranności przy wypisywaniu leków refundowanych (np. kontroler mógł nałożyć karę na lekarza, gdy w ocenie kontrolera lekarz wypisał