Paulina Kieszkowska-Knapik: Zmieńmy ustawę refundacyjną

Rozmowa z Pauliną Kieszkowską-Knapik, partnerem w kancelarii Baker & McKenzie, ekspertem w dziedzinie prawa farmaceutycznego, współzałożycielką Fundacji "Lege Pharmaciae". Jest Pani współautorką raportu oceniającego skutki ustawy refundacyjnej, dlatego chciałbym zapytać, które z omawianych wad ustawy uważa Pani za szczególnie dolegliwe dla pacjentów i funkcjonowania rynku farmaceutycznego? Wszystkie przedstawione przez nas błędy niosą istotne skutki, ale wyróżniłabym: wprowadzenie cen sztywnych oznaczających zakaz obniżania tej części ceny, którą płaci pacjent, powodujących, że nikt nie może ulżyć pacjentowi w powiększającym się ciężarze dopłat do leków refundowanych, większym o wiele od tego, który dźwigał przed wejściem w życie ustawy. Po drugie, fatalne rozwiązania dotyczące systemu cen leków nabywanych przez szpitale oraz restrykcyjne i jednocześnie nieprecyzyjne zakazy normalnych praktyk handlowych, uderzające w pacjentów, ich dostęp do leków i jakość leczenia. Na czym polega szkodliwość rozwiązań dotyczących cen leków szpitalnych? W powstałej sytuacji szpitale, lecząc ludzi, muszą naruszyć jakąś ustawę. Ustawa o świadczeniach nakazuje im bowiem oferować ludziom wszystkie leki refundowane (bo wszystkie są świadczeniami gwarantowanymi). Ustawa refundacyjna zaś zakazuje im kupować leki droższe niż limit. Limit zaś wyznacza często lek niebędący zamiennikiem tego, którego pacjent potrzebuje. Doprowadza to do sytuacji, gdzie pacjent nie dostanie potrzebnego mu leku od szpitala, nie może do niego w szpitalu dopłacić i nie może go do szpitala przynieść. W praktyce pozbawiony jest zatem możliwości ratowania swojego zdrowia i życia. Wspomniała Pani o restrykcjach i zakazach wprowadzonych w ustawie. Które z nich uważa Pani za najbardziej szkodliwe? Tak zwany zakaz jakichkolwiek zachęt w obrocie lekami, czyli zakaz "wszystkiego", który doprowadził do zablokowania normalnych pożytecznych działań, jak: darowizny lekowe (często ratujące życie), powodował wą