Atypowe złamania kości udowej. Dwukierunkowe działanie bisfosfonianów

Raphael P. H. Meier i wsp. Increasing Occurrence of Atypical Femoral Fractures Associated With Bisphosphonate Use, LINK: Arch Intern Med. 2012;172:930 Stosowanie bisfosfonianów zwiększa gęstość mineralną kości i redukuje ryzyko złamań kręgów oraz proksymalnego odcinka kości udowej u pacjentów z osteoporozą. Należy jednak zwrócić uwagę, iż leki z tej grupy charakteryzują się biologicznym czasem półtrwania przekraczającym 10 lat i mogą indukować długotrwałe hamowanie przebudowy kości, co z kolei wpływa na gojenie "fizjologicznych mikropęknięć" i może powodować tzw. złamania zmęczeniowe w miejscach znacznego obciążenia mechanicznego, np. w obrębie trzonu kości udowej. Ostatnio pojawiły się doniesienia na temat nowego typu złamań, tj. złamań podkrętarzowych oraz trzonu kości udowej o charakterze przeciążeniowym, występujących u pacjentów leczonych bisfosfonianami, które zostały zdefiniowane jako złamania atypowe. Złamanie atypowe poprzedza minimalny uraz (lub uraz w ogóle nie występuje) oraz często prodromalne bóle uda trwające kilka tygodni. Ryzyko występowania złamań atypowych nie zostało jeszcze w pełni określone. Meier i