Dylematy przy tzw. „łożu chorego” Zygmunt Trojanowski

Kluczowe znaczenie w dojściu do sukcesu terapeutycznego ma postępowanie wieloczynnikowe (hipoglikemizujące, hipotensyjne, hipolipemizujące, przeciwpłytkowe, behawioralne). Co więcej, takie postępowanie musi być mocno osadzone w kontekście – a więc personalizacja leczenia. Niemniej z powodu współistnienia kilku schorzeń i komplikacji taki ideał leczenia, ze zrozumiałych względów nie może być prowadzony, zagraża bowiem przewlekłym zatruciem lekami i jest to błąd polipragmazji. Wiem co mówię, bo z tym zjawiskiem spotykam się na co dzień. Mimo wskazań do doustnych leków przeciwhiperglikemicznych nie mogę ich stosować, a chory musi być leczony wyłącznie insuliną, aby możliwe było stosowanie równoległej terapii ordynowanej przez neurologa, pulmonologa, psychiatrę, reumatologa itd. Jednocześnie mocno konsultuję zapęd