Dlaczego jest tak źle skoro miało być tak dobrze? Zygmunt Trojanowski

Dlaczego jest tak źle skoro miało być tak dobrze? Zygmunt Trojanowski Słuchanie chorego jest dla mnie najtrudniejszym zadaniem w praktyce klinicznej. Zdaję sobie sprawę, że rozmowa wzmacniająca motywacje pacjenta do samokontroli, samoleczenia i zmiany stylu życia, musi opierać się na uważnym jego słuchaniu. Czas ucieka, inni podopieczni czekają, a ja nie bardzo potrafię ukierunkować rozmowę wedle swego scenariusza podporządkowanego doskonaleniu i usprawnieniu leczenia, albo przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej. Dobre pomysły klinicystów odnoszące się do leczenia chorób przewlekłych często nie są wprowadzane w życie przez chorych. Strategia rozmów motywacyjnych jest procesem ukierunkowywanym na inicjowanie zmian. W pewnym momencie, kiedy meritum rozmowy schodzi na boczny tor, próbujemy chorego naprowadzić przez stwierdzenia typu: „o ile dobrze zrozumiałem to chce pan/pani coś zmienić w swoim życiu?” Oczekujemy języka zaangażowania, stwierdzeń wskazujących na zamiar podjęcia działań wprowadzających zmiany. W miarę zwiększania siły wypowiedzi i częstości przypominania, rzeczywista zmiana