Agresywny 19-latek niezdiagnozowany

Witam

Przedstawię wam mojego pacjenta, którego mam od kilku dni na oddziale. Ponieważ mamy (ja i inne osoby z mojej ekipy) poważne problemy i, co za tym idzie, dotyczące dalszej tarapii, może Wam uda się coś wymyślić. ¡ADELANTE!

MOTYW PRZYJĘCIA

19-letni pacjent zostaje przyjęty na oddział psychiatryczny z powodu zachowań heteroagresywnych i niedostatecznej kontroli impulsów.

HISTORIA CHOROBY

MEDYCZNA
a. Uraz czaszkowo-mózgowy bez utraty przytomności w wieku 12 lat
b. Neguje alergie i inne istotne problemy medyczne

RODZINNA
Nikt z rodziny nie leczy się psychiatrycznie

PSYCHIATRYCZNA OSOBISTA
a. Moczenie nocne pierwotne do 8 roku życia leczone przez psychologa
b. W wieku 12-15 lat wielokrotnie konsultowany przez psychologów z powodu zaburzeń zachowania i konfliktów rodzinnych, w których brał czynny udział
c. W wieku 17 lat nieleczony epizod depresyjny, który trwał kilka miesięcy: pacjent opisuje obniżenie nastroju, wzmożenie aktywności psychoruchowej, apatię, abulię, wyraźną poprawę pod wieczór. W tym czasie nie pracował, nie studiował, ograniczył kontakty społeczne, grał cały czas w brutalne gry komputerowe, co dawało mu satysfakcję.
d. Od 1,5 roku rozpoczął terapię w szpitalu dziennym. Podczas pierwszych miesięcy wykazywał niestabilność emocjonalną, podirytowanie, agresje w stosunku do obiektów z powodu minimalnych frustracji. W ciągu tego okresu bardzo aktywnie uczestniczył we wszystkich terapiach i zajęciach grupowych i z punktu widzenia psychologicznego nastąpiło znaczne zwiększenie wglądu i poprawa kontroli impulsów. Wystąpiły problemy diagnostyczne, zostało prowizorycznie zdiagnozowane pograniczne zaburzenie osobowości.
e. 4 miesiące temu miał epizod tygodniowy interpretacji urojeniowych ksobnych („ludzie patrzyli na mnie na ulicy i śmiali się ze mnie...”, „szybko zdałem sobie sprawę, że to objaw mojej choroby”). Epizod ów uległ samo