Częstość rytmu serca w niewydolności serca - tylko czynnik prognostyczny czy cel terapii?

Michael Böhm i Jan-Christian Reil. Heart rate: surrogate or target in the management of heart failure?, LINK: Heart 2013;99:72 W Heart ukazał się interesujący artykuł poglądowy poświęcony znaczeniu częstości rytmu serca w niewydolności serca. Autorzy zadają pytanie, czy częstość rytmu serca powinna być nadal postrzegana jedynie jako pomocniczy czynnik rokowniczy, czy też jako cel terapii. Dotychczas wykazano, że wyższa częstość rytmu serca (HR) jest czynnikiem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych w grupie chorych z nadciśnieniem tętniczym, miażdżycą, zawałem serca i niewydolnością serca. W niewydolności serca za punkt odcięcia przyjęto HR => 70/min. Uważa się, że zwiększenie HR o 5 uderzeń serca na minutę zwiększa częstość zgonu sercowo-naczyniowego o 3%, a hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 16%. Stąd atrakcyjną hipotezą jest założenie, że zmniejszenie HR, zwłaszcza w grupie pacjentów z niewydolnością serca, prowadzi do redukcji ryzyka. Z pato