Wakacyjne Wspomnienie. Kto nie chce, niech czyta, kto zechce niech nie chce....

Rogaś w Dolinie Sanu Redaktor Rogaś wybierał się na owocne wakacje. Owocne będą z pewnością, pomyślał. Rzeczywiście, niebo otaczało redaktora niezwykłą przychylnością, na co dowodem była jego błyskawiczna medialna kariera. Redaktor wiedział, że innych powodów poza wolą niebios nie ma, ale pozostawał dobrej myśli, ufny w łaskawe zrządzenia losu. Wrzucał tedy wytworne ciuchy do wytwornych walizek, nabytych oczywiście na ostatnich wyprzedażach, następnie nałożył ostatnią warstwę żelu na włosy. Jeszcze rzut oka w lustro- tak! Uśmiechnął się błogo... Jesteś jak marzenie, cukierek, cukiereczek, ciacho, mango-tango... Zakręcił się na pięcie. Jak cudownie jest żyć! Zrzucił walizki przez okno a sam sfrunął (wdzięcznie) po poręczy schodów. W pomidorowym ferrari drzemała wczorajsza laska. -Posuń się lala!- zawołał Jeszcze tylko okulary od Gucciego i można opuszczać Warszawę. W tym skromnym cichym kraju, zapomnianym przez elity, czuł ogrom swoich możliwości. Był symbolem przemian. Rzucił okiem na laskę... Się wymieni, nie problem. Garnęły się do niego jak muchy do spadu , mógł przebierać jak w ulęgałkach.. No i wrzucił bieg, zawarczał i ruszył... Droga przeleciała w try miga. Redaktor nie zwracał uwagi na znaki, skupił się na doskonałym wewnętrznym samopoczuciu. Z lubością przebiegał w myślach zakamarki swojego ciała. Piękne, piękne.... To był dowód na istnienie Boga. Tyle piękna zaklęte w jednej postaci, to z pewnością nadprzyrodzone... Na miejscu nastrój trwał. Hotelik tonął w słońcu, leniwe żuczki toczyły gnojowe kulki, a trzmiele buczały leniwie. Redaktor wynajął luksusowy skromny pokoik . Obsługa przyniosła walizki, laska czekała na korytarzu. Może ją wpuszczę żeby wzięła prysznic, pomyślał. Na co mi taka nieświeża. Po prysznicu była wódka , potem rosolisy, w sumie jakoś poszło.... I znów poranny rytuał przebiegał bez zarzutu. Odbicie w lustrze nie kłamało: te